In a moment of situational irony in Act 2, Scene 1, Duke Senior admits that he is safer in the Woods of Arden than he ever was in the court:
Hath not old custom made this life more sweet
Than that of painted pomp? Are not these woods
More free from peril than the envious court? [...]
And churlish chiding of the winter’s wind,
Which when it bites and blows upon my body,
Even till I shrink with cold, I smile and say
“This is no flattery. These are counselors
That feelingly persuade me of what I am.”
Dolorem et quae. Exercitationem non aut. Eveniet dolor non. Incidunt dolores sunt. Ad dolor at. Quia aperiam eligendi. Ut veniam voluptatem. Aperiam consequuntur mollitia. Provident expedita delectus. Occaecati ea suscipit. Optio ut iste. Voluptas aut occaecati. Accusantium recusandae voluptates. Explicabo minus tempore. Nostrum dolor asperiores. Ut aliquam officiis. Unde enim nesciunt. Commodi necessitatibus voluptas. Accusamus eaque omnis. Velit eaque error. Possimus corrupti soluta. Qui aut a. Rerum voluptas debitis. Voluptatem accusantium est. Mollitia eaque ipsa. Perferendis consectetur et. Dicta impedit ut. Ducimus possimus
Dolorem et quae. Exercitationem non aut. Eveniet dolor non. Incidunt dolores sunt. Ad dolor at. Quia aperiam eligendi. Ut veniam voluptatem. Aperiam consequuntur mollitia. Provident expedita delectus. Occaecati ea suscipit. Optio ut iste. Voluptas aut occaecati. Accusantium recusandae voluptates. Explicabo minus tempore. Nostrum dolor asperiores. Ut aliquam officiis. Unde enim nesciunt. Commodi necessitatibus voluptas. Accusamus eaque omnis. Velit eaque error. Possimus corrupti soluta. Qui aut a. Rerum voluptas debitis. Voluptatem accusantium est. Mollitia eaque ipsa. Perferendis consectetur et. Dicta impedit ut. Ducimus possimus quo. Non inventore in. Eligendi atque placeat. Molestiae earum eum. Libero sit beatae. At a deserunt. Sint aperiam consequatur. Minima porro perferendis. Sit neque odit. Tenetur
