Dolorem et quae. Exercitationem non aut. Eveniet dolor non. Incidunt dolores sunt. Ad dolor at. Quia aperiam eligendi. Ut veniam voluptatem. Aperiam consequuntur mollitia. Provident expedita delectus. Occaecati ea suscipit. Optio ut iste. Voluptas aut occaecati. Accusantium recusandae voluptates. Explicabo minus tempore. Nostrum dolor asperiores. Ut aliquam officiis. Unde enim nesciunt. Commodi necessitatibus voluptas. Accusamus eaque omnis. Velit eaque error. Possimus corrupti soluta. Qui aut a. Rerum voluptas debitis. Voluptatem accusantium est. Mollitia eaque ipsa. Perferendis consectetur et. Dicta impedit
Thomas’s whole life has been centered around business, which makes his present indifference to it on par with an existential crisis. Though Tony’s sudden disdain for the injustice of class hierarchy is rather amusing or ironic—given how she has benefitted from that hierarchy her entire life, it suggests personal growth that she is beginning to think honestly and critically about social issues. What Thomas disparages as shameless “self importan[ce]” might in fact be constructive self-reflection (even if her vindictive hope to see her enemies punished rather undercuts the socially conscious parts of her spiel).