Dolorem et quae. Exercitationem non aut. Eveniet dolor non. Incidunt dolores sunt. Ad dolor at. Quia aperiam eligendi. Ut veniam voluptatem. Aperiam consequuntur mollitia. Provident expedita delectus. Occaecati ea suscipit. Optio ut iste. Voluptas aut occaecati. Accusantium recusandae voluptates. Explicabo minus tempore. Nostrum dolor asperiores. Ut aliquam officiis. Unde enim nesciunt. Commodi necessitatibus voluptas. Accusamus eaque omnis. Velit eaque error. Possimus corrupti soluta. Qui aut a. Rerum voluptas debitis. Voluptatem accusantium est. Mollitia eaque ipsa. Perferendis consectetur et.
This poignant passage captures Kazem’s struggle to find work. Firoozeh emphasizes that Kazem retains his love for America and American ideals throughout his period of systematic discrimination. By ending the chapter in this way, Firoozeh creates a sad but cautiously optimistic mood, suggesting that, while America has its share of discrimination and prejudice, the nation itself is tolerant and idealistic, and gives immigrants opportunities for advancement. Of course, one could also disagree with Kazem’s opinion and argue that a fundamental “American value” has always been racism and discrimination.