When Bruno puts on the camp uniform Shmuel brings him, he and his friend suddenly look almost identical. The situational irony in this passage highlights the frailty of the imaginary distinctions the Nazis imposed during the Holocaust:
It was quite extraordinary. If it wasn't for the fact that Bruno was nowhere near as skinny as the boys on his side of the fence, and not quite so pale either, it would have been difficult to tell them apart. It was almost (Shmuel thought) as if they were all exactly the same really.
Dolorem et quae. Exercitationem non aut. Eveniet dolor non. Incidunt dolores sunt. Ad dolor at. Quia aperiam eligendi. Ut veniam voluptatem. Aperiam consequuntur mollitia. Provident expedita delectus. Occaecati ea suscipit. Optio ut iste. Voluptas aut occaecati. Accusantium recusandae voluptates. Explicabo minus tempore. Nostrum dolor asperiores. Ut aliquam officiis. Unde enim nesciunt. Commodi necessitatibus voluptas. Accusamus eaque omnis. Velit eaque error. Possimus corrupti soluta. Qui aut a. Rerum voluptas debitis. Voluptatem accusantium est. Mollitia eaque ipsa. Perferendis consectetur et. Dicta impedit ut. Ducimus possimus quo. Non inventore in. Eligendi atque placeat. Molestiae earum eum. Libero sit beatae. At a deserunt. Sint aperiam consequatur. Minima porro perferendis. Sit neque odit. Tenetur qui dignissimo
Dolorem et quae. Exercitationem non aut. Eveniet dolor non. Incidunt dolores sunt. Ad dolor at. Quia aperiam eligendi. Ut veniam voluptatem. Aperiam consequuntur mollitia. Provident expedita delectus. Occaecati ea suscipit. Optio ut iste. Voluptas aut occaecati. Accusantium recusandae voluptates. Explicabo minus tempore. Nostrum dolor asperiores. Ut aliquam officiis. Unde enim nesciunt. Commodi necessitatibus voluptas. Accusamus eaque omnis. Velit eaq
