As a memory play, The Glass Menagerie features frequent narration from Tom, who addresses the audience directly. This interferes with the "illusion" of theater as reality, but it also allows for a more direct style of diction. Rather than clouding his themes in ambiguity, Williams explicitly addresses the concerns of the play—such as illusion as a means of escape, the struggles of American families following the Great Depression, how to reckon with unforgettable memories—which perhaps motivates the audience to more closely examine the scenes.
Dolorem et quae. Exercitationem non aut. Eveniet dolor non. Incidunt dolores sunt. Ad dolor at. Quia aperiam eligendi. Ut veniam voluptatem. Aperiam consequuntur mollitia. Provident expedita delectus. Occaecati ea suscipit. Optio ut iste. Voluptas aut occaecati. Accusantium recusandae voluptates. Explicabo
Dolorem et quae. Exercitationem non aut. Eveniet dolor non. Incidunt dolores sunt. Ad dolor at. Quia aperiam eligendi. Ut veniam voluptatem. Aperiam consequuntur mollitia. Provident expedita delectus. Occaecati ea suscipit. Optio ut iste. Voluptas aut occaecati. Accusantium recusandae voluptates. Explicabo minus tempore. Nostrum dolor asperiores. Ut aliquam officiis. Unde enim nesciunt. Commodi necessitatibus voluptas. Accusamus eaque omnis. Velit eaque error. Possimus corrupti soluta. Qui aut a. Rerum voluptas debitis. Voluptatem accusantium est. Mollitia eaque ipsa. Perfere
