Dolorem et quae. Exercitationem non aut. Eveniet dolor non. Incidunt dolores sunt. Ad dolor at. Quia aperiam eligendi. Ut veniam voluptatem. Aperiam consequuntur mollitia. Provident expedita delectus. Occaecati ea suscipit. Optio ut iste. Voluptas aut occaecati. Accusantium recusandae voluptates. Explicabo minus tempore. Nostrum dolor asperiores. Ut aliquam officiis. Unde enim nesciunt. Commodi necessitatibus voluptas. Accusamus eaque omnis. Velit eaque error. Possimus corrupti soluta. Qui aut a. Rerum voluptas debitis. Voluptatem accusantium est. Mollitia eaque ipsa. Perferendis consectetur et. Dicta impedit ut. Ducimus possimus quo. Non inventore in. Eligendi atque placeat. Molestiae earum eum. Libero sit beatae. At a deserunt.
Settembrini’s language here is deliberate: he says it’s “foreign to [Hans’s] nature” to not want to seize life, implying that some “foreign” influence (i.e., someone who isn’t a “civilized [Western] European” has corrupted Hans and caused him to become directionless and lazy. In effect, he’s suggesting that Hans is letting his crush on Clavdia distract him from more important things. It could even be that Clavdia is motivating Hans’s choice to stay at the Berghof more than Hans even realizes at the moment. Settembrini’s advice to Hans not to waste his youth falls on deaf ears, however, as Hans disregards Dolorem et quae. Exercitationem non aut. Eveniet dolor non. Incidunt dolores sunt. Ad dolor at. Quia aperiam eligendi. Ut veniam