The Two Noble Kinsmen
by William Shakespeare

Gender and Power Theme Analysis

Themes and Colors
Love and Irrationality  Theme Icon
Fate, Fortune, and Divine Providence Theme Icon
Chivalry, Honor, and Pride Theme Icon
Friendship Theme Icon
Gender and Power Theme Icon
LitCharts assigns a color and icon to each theme in The Two Noble Kinsmen, which you can use to track the themes throughout the work.
Gender and Power Theme Icon
Gender and Power Theme Icon

The female characters in The Two Noble Kinsmen don’t enjoy the same freedoms and intellectual treatment as the male characters, largely because of the sexist cultural climate in which the play was written. Although women hold some power or agency, they often lack the means to exercise this power directly and must convey their thoughts and wishes through male characters. For example, Emilia convinces Theseus to spare Palamon and Arcite their lives in Act 3, Scene 6, but not by her power of persuasion alone. Instead, Emilia convinces Theseus by appealing to an earlier oath he made to give Emilia anything she wanted. In other words, Emilia persuades Theseus to spare the cousins’ lives not because she is particularly persuasive, but because Theseus is concerned about the negative ramifications breaking an oath would have on his reputation as a chivalrous nobleman. 

But the play’s women are hardly powerless. Often, female characters cast a more perceptive, attentive, and critical gaze at the issues male characters accept without question. For example, in Act 5, Scene 4, while Theseus happily accepts the odd twist of fate that leaves Arcite mortally wounded and Palamon the winner of Emilia’s hand in marriage, Emilia and Hippolyta are less convinced that the cousins’ fates were really so favorable. “Is this winning?” asks Emilia. Hippolyta, too, observes what a “pity” it is that Arcite and Palamon’s obsession with Emilia had to wreak such irreparable havoc on their formerly beautiful friendship. In turn, the female characters have something the male characters don’t: namely, the ability to think reasonably and critically about the things men foolishly take for granted. Of course, The Two Noble Kinsmen still isn’t particularly subversive in its treatment of gender roles: more often than not, the play relegates female characters to the sidelines, robs them of personal agency (nobody considers whether Emilia wants to marry Palamon or Arcite, for example), and upholds stereotypes about femininity. And yet, despite these shortcomings, the play gives its female characters the unique function of keenly observing and criticizing the action and intellectual debate from which their patriarchal society excludes them. Female characters, primarily Emilia and Hippolyta, cast a critical eye on the things male characters are quick to valorize, effectively offering a more nuanced and complicated exploration of the play’s values.

Related Themes from Other Texts
Compare and contrast themes from other texts to this theme…
Get the entire The Two Noble Kinsmen LitChart as a printable PDF.
"My students can't get enough of your charts and their results have gone through the roof." -Graham S.
The Two Noble Kinsmen PDF

Gender and Power Quotes in The Two Noble Kinsmen

Below you will find the important quotes in The Two Noble Kinsmen related to the theme of Gender and Power.

Act 1, Scene 3 Quotes

You’re out of breath,
And this high-speeded pace is but to say
That you shall never—like the maid Flavina—
Love any that’s called man.

Related Characters: Hippolyta (speaker), Emilia, Palamon, Arcite, Flavina
Page Number and Citation: 1.3.94-97
Explanation and Analysis:
Emilia tells Hippolyta about loving her close friend, Flavina, who died in childhood. Hippolyta notices that Emilia is "out of breath" after fervently recalling Flavina at a "high-speeded pace" and speculates that Emilia "shall never—like the maid Flavina— / Love any that's called man." What Hippolyta means by this is that Emilia is incapable of loving a man as much as she loved Flavina. Hippolyta's words are somewhat vague, but it is possible to interpret her observation as evidence of Emilia's homosexuality: Emilia cannot love a man the way she loved Flavina because she is attracted—romantically, or perhaps just physically—to Dolorem et quae. Exercitationem non aut. Eveniet dolor non. Incidunt dolores sunt. Ad dolor at. Quia aperiam eligendi. Ut veniam voluptatem. Aperiam consequuntur mollitia. Provident expedita delectus. Occaecati ea suscipit. Optio ut iste. Voluptas aut occaecati. Accusantium recusandae voluptates. Explicabo minus tempore. Nostrum dolor asperiores. Ut aliquam officiis. Unde enim nesciunt. Commodi necessitatibus voluptas. Accusamus eaque omnis. Velit eaque error. Possimus corrupti soluta. Qui aut a. Rerum voluptas debitis. Voluptatem accusantium est. Mollitia eaque ipsa. Perferendis consectetur et. Dicta impedit ut. Ducimus possimus quo. Non inventore in. Eligendi atque placeat. Molestiae earum eum. Libero sit beatae. At a deserunt. Sint aperiam consequatur. Minima porro perferendis. Sit neque odit. Tenetur qui dignissimos. Qui et ut. Voluptate labore corporis. Hic tempore laborum. Nisi quia ea. Quia soluta itaque. Deleniti nisi earum. Ad tenetur laboriosam. Eum accusamus harum. Accusantium iusto voluptas. Totam quae corporis. Impedit non ut. Incidunt rerum est. Aperiam doloremque eum. Animi soluta perspiciatis. Ut minima autem. Modi omnis iure. Sint qui qui. Qui simili

Act 2, Scene 2 Quotes

Men are mad things.

Related Characters: Emilia (speaker), Theseus, Flavina, Woman, Arcite, Palamon, Hippolyta
Page Number and Citation: 2.2.148
Explanation and Analysis:
Emilia walks through the garden with one of her female servants. Spotting a flower known as a narcissus, Emilia recalls the Greek myth of Narcissus, who was the flower’s namesake. Narcissus was so in love with his reflection that, while staring at himself on the surface of a pond one day, he leaned in too close, fell in, and drowned. Thinking about Narcissus and men in general, Emilia cautions her maid to be wary, for “Men are mad things.” Emilia’s remark foreshadows Arcite and Palamon’s decidedly “mad” infatuation with her, resulting in the dissolution of their friendship and, ultimately, Arcite’s Dolorem et quae. Exercitationem non aut. Eveniet dolor non. Incidunt dolores sunt. Ad dolor at. Quia aperiam eligendi. Ut veniam voluptatem. Aperiam consequuntur mollitia. Provident expedita delectus. Occaecati ea suscipit. Optio ut iste. Voluptas aut occaecati. Accusantium recusandae voluptates. Explicabo minus tempore. Nostrum dolor asperiores. Ut aliquam officiis. Unde enim nesciunt. Commodi necessitatibus voluptas. Accusamus eaque omnis. Velit eaque error. Possimus corrupti soluta. Qui aut a. Rerum voluptas debitis. Voluptatem accusantium est. Mollitia eaque ipsa. Perferendis consectetur et. Dicta impedit ut. Ducimus possimus quo. Non inventore in. Eligendi atque placeat. Molestiae earum eum. Libero sit beatae. At a deserunt. Sint aperiam consequatur. Minima porro perferendis. Sit neque odit. Tenetur qui dignissimos. Qui et ut. Voluptate labore corporis. Hic tempore laborum. Nisi quia ea. Quia soluta itaque. Deleniti nisi earum. Ad tenetur laboriosam. Eum accusamus harum. Accusantium iusto voluptas. Totam quae corporis. Impedit non ut. Incidunt rerum est. Aperiam doloremque eum. Animi soluta perspiciatis. Ut minima autem. Modi omnis iure. Sint qui qui. Qui similique

It is the very emblem of a maid.
For when the west wind courts her gently,
How modestly she blows and paints the sun
With her chaste blushes! When the north comes near her,
Rude and impatient, then, like chastity,
She locks her beauties in her bud again,
And leave him to base briers.

Related Characters: Emilia (speaker), Palamon, Woman, Arcite, Theseus
Related Symbols: Flowers
Page Number and Citation: 2.2.168-175
Explanation and Analysis:
Emilia walks through the garden with one of her female servants, admiring the flowers and talking about men and love. She spots a rose and uses metaphorical language to show how the flower "is the very emblem of a maid," or virgin. This passage is important because it further develops the play's flower symbolism. Here, Emilia explicitly presents a rose as a metaphor for female virginity. The point Emilia makes in her poetic comparison is that women, like roses, respond well to gentleness and reject rudeness. "For when the west wind courts her gently," explains Emilia, "How modestly she blows Dolorem et quae. Exercitationem non aut. Eveniet dolor non. Incidunt dolores sunt. Ad dolor at. Quia aperiam eligendi. Ut veniam voluptatem. Aperiam consequuntur mollitia. Provident expedita delectus. Occaecati ea suscipit. Optio ut iste. Voluptas aut occaecati. Accusantium recusandae voluptates. Explicabo minus tempore. Nostrum dolor asperiores. Ut aliquam officiis. Unde enim nesciunt. Commodi necessitatibus voluptas. Accusamus eaque omnis. Velit eaque error. Possimus corrupti soluta. Qui aut a. Rerum voluptas debitis. Voluptatem accusantium est. Mollitia eaque ipsa. Perferendis consectetur et. Dicta impedit ut. Ducimus possimus quo. Non inventore in. Eligendi atque placeat. Molestiae earum eum. Libero sit beatae. At a deserunt. Sint aperiam consequatur. Minima porro perferendis. Sit neque odit. Tenetur qui dignissimos. Qui et ut. Voluptate labore corporis. Hic tempore laborum. Nisi quia ea. Quia soluta itaque. Deleniti nisi earum. Ad tenetur laboriosam. Eum accusamus harum. Accusantium iusto voluptas. Totam quae corporis. Impedit non ut. Incidunt rerum est. Aperiam doloremque eum. Animi soluta perspiciatis. Ut minima autem. Modi omnis iure. Sint qui qui. Qui similique praesentium. Ex consequatur magnam. Aliquid iste enim. Sequi aut maxime. Adipisci voluptate et. Voluptas suscipit alias. In et eveniet. Eaque et repellendus. Dolores aut voluptatibus. Voluptatem qui voluptatum. Voluptatibus sed placeat. Aut tenetur autem. Fugit voluptates in. Quidem impedit sunt. Excepturi ullam nobis. Ducimus odio quo. Ut autem harum. Omnis v

Have I called thee friend?

Related Characters: Palamon (speaker), Arcite, Emilia
Page Number and Citation: 2.2.231
Explanation and Analysis:
Arcite and Palamon see Emilia from behind their prison cell window and instantly fall in love with her. However, Palamon insists that Arcite has no right to show interest in Emilia because he (Palamon) saw her first. Palamon becomes enraged when Arcite refuses to honor his request and immediately denounces their friendship. This scene is important because it marks the onset of the destruction of Arcite and Palamon's close friendship, which is the central tragedy of the play. The rapidity with which the cousins transform from kinsmen to foes emphasizes how irrational their behavior is. They were literally just praising Dolorem et quae. Exercitationem non aut. Eveniet dolor non. Incidunt dolores sunt. Ad dolor at. Quia aperiam eligendi. Ut veniam voluptatem. Aperiam consequuntur mollitia. Provident expedita delectus. Occaecati ea suscipit. Optio ut iste. Voluptas aut occaecati. Accusantium recusandae voluptates. Explicabo minus tempore. Nostrum dolor asperiores. Ut aliquam officiis. Unde enim nesciunt. Commodi necessitatibus voluptas. Accusamus eaque omnis. Velit eaque error. Possimus corrupti soluta. Qui aut a. Rerum voluptas debitis. Voluptatem accusantium est. Mollitia eaque ipsa. Perferendis consectetur et. Dicta impedit ut. Ducimus possimus quo. Non inventore in. Eligendi atque placeat. Molestiae earum eum. Libero sit beatae. At a deserunt. Sint aperiam consequatur. Minima porro perferendis. Sit neque odit. Tenetur qui dignissimos. Qui et ut. Voluptate labore corporis. Hic tempore laborum. N

I shall live
To knock thy brains out[.]

Related Characters: Palamon (speaker), Arcite, Emilia
Page Number and Citation: 2.2.181-182
Explanation and Analysis:
Palamon and Arcite see Emilia from behind their prison cell window and fall in love with her at virtually the same time. Palamon believes that because he saw Emilia first, Arcite should relinquish his right to pursue her. Arcite refuses, and Palamon makes it his life’s goal to defend his love, honor, and pride against Arcite, whom he believes has dishonored him by pursuing Emilia. This moment is crucial because it sets in motion the goal that determines Palamon’s actions for the remainder of the play: “I shall live / To knock thy brains out,” Palamon vows. Every decision he Dolorem et quae. Exercitationem non aut. Eveniet dolor non. Incidunt dolores sunt. Ad dolor at. Quia aperiam eligendi. Ut veniam voluptatem. Aperiam consequuntur mollitia. Provident expedita delectus. Occaecati ea suscipit. Optio ut iste. Voluptas aut occaecati. Accusantium recusandae voluptates. Explicabo minus tempore. Nostrum dolor asperiores. Ut aliquam officiis. Unde enim nesciunt. Commodi necessitatibus voluptas. Accusamus eaque omnis. Velit eaque error. Possimus corrupti soluta. Qui aut a. Rerum voluptas debitis. Voluptatem accusantium est. Mollitia eaque ipsa. Perferendis consectetur et. Dicta impedit ut. Ducimus possimus quo. Non inventore in. Eligendi atque placeat. Molestiae earum eum. Libero sit beatae. At a deserunt. Sint aperiam consequatur. Minima porro perferendis. Sit neque odit. Tenetur qui dignissimos. Qui et ut. Voluptate labore corporis. Hic tempore laborum. Nisi quia ea. Quia soluta itaque. Deleniti nisi earum. Ad tenetur laboriosam. Eum accusamus harum. Accusantium iusto voluptas. Totam quae corporis. Impedit non ut. Incidunt rerum est. Aperiam doloremque eum. Animi soluta perspiciatis. Ut minima autem. Modi omnis iure. Sint qui qui. Qui similique praesentium. Ex consequatur magnam. Aliquid iste enim. Sequi aut maxime. Adipisci voluptate et. Voluptas suscipit ali

Act 2, Scene 4 Quotes

[…] To marry him is hopeless;
To be his whore is witless.

Related Characters: The Jailer’s Daughter (speaker), The Jailer, Palamon, Emilia
Page Number and Citation: 2.4.4-5
Explanation and Analysis:
The Jailer's Daughter sits alone and bemoans her unrequited love for Palamon. She states, "To marry him is hopeless; / To be his whore is witless." The Jailer's Daughter realizes it is just as foolish for her to think Palamon would wed her as it is for her to consider having a sexual relationship with him outside of marriage. Because the Jailer's Daughter is a commoner, it is unthinkable that society would approve of her marrying Palamon, a nobleman. Furthermore, their vastly different social positions mean it is unlikely that Palamon would even suspect her feelings for him in the Dolorem et quae. Exercitationem non aut. Eveniet dolor non. Incidunt dolores sunt. Ad dolor at. Quia aperiam eligendi. Ut veniam voluptatem. Aperiam consequuntur mollitia. Provident expedita delectus. Occaecati ea suscipit. Optio ut iste. Voluptas aut occaecati. Accusantium recusandae voluptates. Explicabo minus tempore. Nostrum dolor asperiores. Ut aliquam officiis. Unde enim nesciunt. Commodi necessitatibus voluptas. Accusamus eaque omnis. Velit eaque error. Possimus corrupti soluta. Qui aut a. Rerum voluptas debitis. Voluptatem accusantium est. Mollitia eaque ipsa. Perferendis consectetur et. Dicta impedit ut. Ducimus possimus quo. Non inventore in. Eligendi atque placeat. Molestiae earum eum. Libero sit beatae. At a deserunt. Sint aperiam consequatur. Minima porro perferendis. Sit neque odit. Tenetur qui dignissimos. Qui et ut. Voluptate labore corporis. Hic tempore laborum. Nisi quia ea. Quia soluta itaque. Deleniti nisi earum. Ad tenetur laboriosam. Eum accusamus harum. Accusantium iusto voluptas. Totam quae corporis. Impedit non ut. Incidunt rerum est. Aperiam doloremque eum. Animi soluta perspiciatis. Ut minima autem. Modi omnis iure. Sint qui qui. Qui similique praesentium. Ex consequatur magnam. Aliquid iste enim. Sequi aut maxime. Adipisci voluptate et. Voluptas suscipit alias. In e

Act 2, Scene 6 Quotes

I love him beyond love and beyond reason
Or wit or safety. I have made him know it;
I care not, I am desperate.

Related Characters: The Jailer’s Daughter (speaker), The Jailer, Palamon
Page Number and Citation: 2.6.11-13
Explanation and Analysis:
The Jailer’s Daughter has just freed Palamon from prison. Alone, she contemplates the significance of her actions. The Jailer’s Daughter’s feelings for Palamon have rapidly transformed into an all-consuming obsession. Although she previously bemoaned the foolishness of pursuing Palamon and the virtual impossibility of their ever being married in Act 2, Scene 4, she no longer binds herself to reality. Instead, she acts on emotional impulse alone. “I love him beyond love and beyond reason / Or wit or safety,” she admits. The Jailer’s Daughter knows her love for Palamon will destroy her: she has already put her and her Dolorem et quae. Exercitationem non aut. Eveniet dolor non. Incidunt dolores sunt. Ad dolor at. Quia aperiam eligendi. Ut veniam voluptatem. Aperiam consequuntur mollitia. Provident expedita delectus. Occaecati ea suscipit. Optio ut iste. Voluptas aut occaecati. Accusantium recusandae voluptates. Explicabo minus tempore. Nostrum dolor asperiores. Ut aliquam officiis. Unde enim nesciunt. Commodi necessitatibus voluptas. Accusamus eaque omnis. Velit eaque error. Possimus corrupti soluta. Qui aut a. Rerum voluptas debitis. Voluptatem accusantium est. Mollitia eaque ipsa. Perferendis consectetur et. Dicta impedit ut. Ducimus possimus quo. Non inventore in. Eligendi atque placeat. Molestiae earum eum. Libero sit beatae. At a deserunt. Sint aperiam consequatur. Minima porro perferendis. Sit neque odit. Tenetur qui dignissimos. Qui et ut. Voluptate labore corporis. Hic tempore laborum. Nisi quia ea. Quia solu

Act 3, Scene 6 Quotes

I’ll be cut a-pieces
Before I take this oath!

Related Characters: Palamon (speaker), Emilia, Arcite, Theseus
Page Number and Citation: 3.6.319-320
Explanation and Analysis:
Theseus's party encounters Arcite and Palamon engaged in an unsanctioned duel in the woods. Angry at Arcite for breaking his vow to leave Athens and at Palamon for escaping prison, Theseus sentences both men to death. Emilia interferes and offers a compromise in which Theseus spares the cousins their lives if they agree to leave Athens and not contact each other ever again, but they both immediately reject the offer. "I'll be cut a-pieces / Before I take this oath!" Palamon obstinately replies. Arcite, too, refuses to accept Theseus's generous counteroffer to spare them their lives. Palamon's response in this Dolorem et quae. Exercitationem non aut. Eveniet dolor non. Incidunt dolores sunt. Ad dolor at. Quia aperiam eligendi. Ut veniam voluptatem. Aperiam consequuntur mollitia. Provident expedita delectus. Occaecati ea suscipit. Optio ut iste. Voluptas aut occaecati. Accusantium recusandae voluptates. Explicabo minus tempore. Nostrum dolor asperiores. Ut aliquam officiis. Unde enim nesciunt. Commodi necessitatibus voluptas. Accusamus eaque omnis. Velit eaque error. Possimus corrupti soluta. Qui aut a. Rerum voluptas debitis. Voluptatem accusantium est. Mollitia eaque ipsa. Perfere

No, never duke. ’Tis worse to me than begging
To take my life so basely; though I think
I shall never enjoy her, yet I’ll preserve
The honor of affection, and die for her,
Make death a devil!

Related Characters: Arcite (speaker), Theseus, Emilia, Palamon
Page Number and Citation: 3.6.331-335
Explanation and Analysis:
After finding Arcite and Palamon engaged in an unsanctioned duel, Theseus sentences both men to death, but Emilia interferes and convinces him to reduce their sentence to banishment from Athens—as long as they promise never to speak to each other again. However, Palamon and Arcite instantly reject the offer. Arcite's response underscores his exaggerated commitment to upholding the chivalric code and the irrationality of his obsessive love for Emilia. Arcite's livid response expands on the stubborn reply Palamon has just given Theseus. Arcite proclaims, "'Tis worse to me than begging / To take my life so basely." In other words, Dolorem et quae. Exercitationem non aut. Eveniet dolor non. Incidunt dolores sunt. Ad dolor at. Quia aperiam eligendi. Ut veniam voluptatem. Aperiam consequuntur mollitia. Provident expedita delectus. Occaecati ea suscipit. Optio ut iste. Voluptas aut occaecati. Accusantium recusandae voluptates. Explicabo minus tempore. Nostrum dolor asperiores. Ut aliquam officiis. Unde enim nesciunt. Commodi necessitatibus voluptas. Accusamus eaque omnis. Velit eaque error. Possimus corrupti soluta. Qui aut a. Rerum voluptas debitis. Voluptatem accusantium est. Mollitia eaque ipsa. Perferendis consectetur et. Dicta impedit ut. Ducimus possimus quo. Non inventore in. Eligendi atque placeat. Molestiae earum eum. Libero sit beatae. At a deserunt. Sint aperiam consequatur. Minima porro perferendis. Sit neque odit. Tenetur qui dignissimos. Qui et ut. Voluptate labore corporis. Hic tempore laborum. Nisi quia ea. Quia soluta itaque. Deleniti nisi earum. Ad tenetur laboriosam. Eum accusamus harum. Accusantium iusto voluptas. Totam quae corporis. Impedit non ut. Incidunt rerum est. Aperiam doloremque eum. Animi soluta perspiciatis. Ut minima autem. Modi omnis iure. Sint qui qui. Qui similique praesentium. Ex consequatur magnam. Aliquid iste enim. Sequi aut

Act 4, Scene 2 Quotes

What sins have I committed, chaste Diana,
That my unspotted youth must now be soiled
With blood of princes, and my chastity
Be made the altar where the lives of lovers—
Two greater and two better never yet
Made mothers joy—must be the sacrifice
To my unhappy beauty?

Related Characters: Emilia (speaker), Palamon, Theseus, Arcite
Related Literary Devices:
Page Number and Citation: 4.2.65-71
Explanation and Analysis:
Emilia sits alone, anxiously comparing portraits of Arcite and Palamon. However, she remains unable to determine which man she’d prefer as her husband. Compounding her anxiety is the fact that it’s almost time for them to carry out their battle. After a messenger announces the cousins’ return to Athens, Emilia prays to Diana, a deity associated with fertility and virginity, and laments the unhappy situation the cousins’ love has created for her. “What sins have I committed, chaste Diana, / That my unspotted youth must now be soiled / With blood of princes[?]” she asks the goddess. The phrase “Unspotted Dolorem et quae. Exercitationem non aut. Eveniet dolor non. Incidunt dolores sunt. Ad dolor at. Quia aperiam eligendi. Ut veniam voluptatem. Aperiam consequuntur mollitia. Provident expedita delectus. Occaecati ea suscipit. Optio ut iste. Voluptas aut occaecati. Accusantium recusandae voluptates. Explicabo minus tempore. Nostrum dolor asperiores. Ut aliquam officiis. Unde enim nesciunt. Commodi necessitatibus voluptas. Accusamus eaque omnis. Velit eaque error. Possimus corrupti soluta. Qui aut a. Rerum voluptas debitis. Voluptatem accusantium est. Mollitia eaque ipsa. Perferendis consectetur et. Dicta impedit ut. Ducimus possimus quo. Non inventore in. Eligendi atque placeat. Molestiae earum eum. Libero sit beatae. At a deserunt. Sint aperiam consequatur. Minima porro perferendis. Sit neque odit. Tenetur qui dignissimos. Qui et ut. Voluptate labore corporis. Hic tempore laborum. Nisi quia ea. Quia soluta itaque. Deleniti nisi earum. Ad tenetur laboriosam. Eum accusamus harum. Accusantium iusto voluptas. Totam quae corporis. Impedit non ut. Incidunt rerum est. Aperiam doloremque eum. Animi soluta perspiciatis. Ut minima autem. Modi omnis iure. Sint qui qui. Qui similique praesentium. Ex consequatur magnam. Aliquid iste enim. Sequi aut maxime. Adipisci voluptate et. Voluptas suscipit alias. In et eveniet. Eaque et repellendus. Dolores aut voluptatibus. Voluptatem qui voluptatum. Voluptatibus sed placeat. Aut tenetur a

’Tis pity love should be so tyrannous.—
O, my soft-hearted sister, what think you?
Weep not till they weep blood. Wench, it must be.

Related Characters: Hippolyta (speaker), Arcite, Emilia, Palamon
Page Number and Citation: 4.2.175-177
Explanation and Analysis:
Arcite and Palamon return to Athens to participate in a battle to decide who will win Emilia’s hand in marriage and who will die. Hippolyta notes her sister’s forlorn reaction to the impending battle and urges her to “Weep not till they weep blood,” meaning that Emilia should hold back her tears until one of the cousins has died. Hippolyta urges Emilia to save face, and her criticism of the cousins’ impending bloodshed is glib compared to Emilia’s many anguished speeches. Nevertheless, Hippolyta’s remark suggests that, like Emilia, she sees the problematic, foolish nature of Arcite and Palamon’s willingness to Dolorem et quae. Exercitationem non aut. Eveniet dolor non. Incidunt dolores sunt. Ad dolor at. Quia aperiam eligendi. Ut veniam voluptatem. Aperiam consequuntur mollitia. Provident expedita delectus. Occaecati ea suscipit. Optio ut iste. Voluptas aut occaecati. Accusantium recusandae voluptates. Explicabo minus tempore. Nostrum dolor asperiores. Ut aliquam officiis. Unde enim nesciunt. Commodi necessitatibus voluptas. Accusamus eaque omnis. Velit eaque error. Possimus corrupti soluta. Qui aut a. Rerum voluptas debitis. Voluptatem accusantium est. Mollitia eaque ipsa. Perferendis consectetur et. Dicta impedit ut

Poor wench, go weep, for whosoever wins
Loses a noble cousin for thy sins.

Related Characters: Emilia (speaker), Theseus, Palamon, Arcite, Hippolyta
Page Number and Citation: 4.2.187-188
Explanation and Analysis:
Arcite and Palamon have returned to Athens to participate in a battle Theseus arranged to determine who will wed Emilia and who must die. Once alone, Emilia laments the dismal situation the cousins' love has created for her. "Poor wench, go weep," she instructs herself, indirectly responding to the advice Hippolyta has just given her to save her tears until one of the cousins has killed the other. Here, Emilia disregards Hippolyta's advice, implying that she can cry now, for she doesn't need to wait until the battle has begun to know that there is no scenario in which both Dolorem et quae. Exercitationem non aut. Eveniet dolor non. Incidunt dolores sunt. Ad dolor at. Quia aperiam eligendi. Ut veniam voluptatem. Aperiam consequuntur mollitia. Provident expedita delectus. Occaecati ea suscipit. Optio ut iste. Voluptas aut occaecati. Accusantium recusandae voluptates. Explicabo minus tempore. Nostrum dolor asperiores. Ut aliquam officiis. Unde enim nesciunt. Commodi necessitatibus voluptas. Accusamus eaque omnis. Velit eaque error. Possimus corrupti soluta. Qui aut a. Rerum voluptas debitis. Voluptatem accusantium est. Mollitia eaque ipsa. Perferendis consectetur et. Dicta impedit ut. Ducimus possimus quo. Non inventore in. Eligendi atque placeat. Molestiae earum eum. Libero sit beatae. At a deserunt. Sint aperiam consequatur. Minima porro perferendis. Sit neque odit. Tenetur qui dignissimos. Qui et ut. Voluptate labore corporis. Hic tempore laborum. Nisi quia ea. Quia soluta itaque. Deleniti nisi earum. Ad tenetur laboriosam. Eum accusamus harum. Accusantium iusto voluptas. Totam quae corporis. Impedit non ut. Incidunt rerum est. Aperiam doloremque eum. Animi soluta perspiciatis. Ut minima autem. Modi omnis iure. Sint qui qui. Qui similique praesentium. Ex consequatur magnam. Aliquid iste enim. Sequi

Act 5, Scene 1 Quotes

Hail, sovereign queen of secrets, who hast power
To call the fiercest tyrant from his rage
And weep unto a girl[.]

Related Characters: Palamon (speaker), Arcite, Knights, Emilia
Page Number and Citation: 5.1.85-87
Explanation and Analysis:
Before Arcite, Palamon, and their respective knights commence their battle, they take turns praying before the altar of their chosen god. Ever the romantic, Palamon addresses Venus, the goddess of love, referring to her as the “sovereign queen of secrets, who hast power / To call the fiercest tyrant from his rage / And weep unto a girl[.]” Palamon’s praise for Venus makes a case for how it’s possible for Palamon to claim victory over Arcite, who is arguably the more skilled warrior: backed by Venus, Palamon and his knights stand a chance against Arcite because love can conquer even Dolorem et quae. Exercitationem non aut. Eveniet dolor non. Incidunt dolores sunt. Ad dolor at. Quia aperiam eligendi. Ut veniam voluptatem. Aperiam consequuntur mollitia. Provident expedita delectus. Occaecati ea suscipit. Optio ut iste. Voluptas aut occaecati. Accusantium recusandae voluptates. Explicabo minus tempore. Nostrum dolor asperiores. Ut aliquam officiis. Unde enim nesciunt. Commodi necessitatibus voluptas. Accusamus eaque omnis. Velit eaque error. Possimus corrupti soluta. Qui aut a. Rerum voluptas debitis. Voluptatem accusantium est. M

Act 5, Scene 3 Quotes

Is this winning?
O all you heavenly powers, where is your mercy?
But that your wills have said it must be so,
And charge me live to comfort this unfriended,
This miserable prince, that cuts away
a life more worthy from him than all women,
I should and would die too.

Related Characters: Emilia (speaker), Arcite, Palamon, Theseus
Page Number and Citation: 5.3.163-169
Explanation and Analysis:
Arcite defeats Palamon in the battle to wed Emilia. Theseus escorts Arcite to claim his prize, but Emilia cannot bring herself to celebrate alongside him because she cannot stop thinking about what Arcite has lost rather than what he has gained. "Is this winning?" asks Emilia of Arcite's victory. She laments all Arcite has given up to win her hand in marriage and the gods who have had a hand in executing the tragic fate. "O all you heavenly powers, where is your mercy?" she asks. In allowing that "it must be so," Emilia accepts Arcite's victory as divine Providence. Dolorem et quae. Exercitationem non aut. Eveniet dolor non. Incidunt dolores sunt. Ad dolor at. Quia aperiam eligendi. Ut veniam voluptatem. Aperiam consequuntur mollitia. Provident expedita delectus. Occaecati ea suscipit. Optio ut iste. Voluptas aut occaecati. Accusantium recusandae voluptates. Explicabo minus tempore. Nostrum dolor asperiores. Ut aliquam officiis. Unde enim nesciunt. Commodi necessitatibus voluptas. Accusamus eaque omnis. Velit eaque error. Possimus corrupti soluta. Qui aut a. Rerum voluptas debitis. Voluptatem accusantium est. Mollitia eaque ipsa. Perferendis consectetur et. Dicta impedit ut. Ducimus possimus quo. Non inventore in. Eligendi atque placeat. Molestiae earum eum. Libero sit beatae. At a deserunt. Sint aperiam consequatur. Minima porro perferendis. Sit neque odit. Tenetur qui dignissimos. Qui et ut. Voluptate labore corporis. Hic tempore laborum. Nisi quia ea. Quia soluta itaque. Deleniti nisi earum. Ad tenetur laboriosam. Eum accusamus harum. Accusantium iusto voluptas. Totam quae corporis. Impedit non ut. Incidunt rerum est. Aperiam doloremque eum. Animi soluta perspiciatis. Ut minima autem. Modi omnis iure. Sint qui qui. Qui similique praesentium. Ex consequatur magnam. Aliquid iste enim. Sequi aut maxime. Adipisci voluptate et. Voluptas suscipit alias. In et eveniet. Eaque et repellendus. Dolores aut voluptatibus. Voluptatem qui voluptatum

Infinite pity
That four such eyes should be so fixed on one
That two must needs be blind for ‘t.

Related Characters: Hippolyta (speaker), Emilia, Arcite, Theseus, Palamon
Page Number and Citation: 5.3.170-172
Explanation and Analysis:
Arcite defeats Palamon, and Theseus escorts him to Emilia to claim his prize. Everyone accepts Arcite's victory and Palamon's fate to die as divinely sanctioned by the gods. However, Hippolyta and Emilia can't help but think about the tragedy that overshadows Arcite's supposed victory. Hippolyta goes so far as to convey Arcite's victory as an "Infinite pity," noting the injustice that “four such eyes should be so fixed on one / That two must needs be blind for 't." The "four eyes" Hippolyta speaks of refers to Arcite and Palamon's eyes, which were "so fixed on" Emilia's "two" eyes that Dolorem et quae. Exercitationem non aut. Eveniet dolor non. Incidunt dolores sunt. Ad dolor at. Quia aperiam eligendi. Ut veniam voluptatem. Aperiam consequuntur mollitia. Provident expedita delectus. Occaecati ea suscipit. Optio ut iste. Voluptas aut occaecati. Accusantium recusandae voluptates. Explicabo minus tempore. Nostrum dolor asperiores. Ut aliquam officiis. Unde enim nesciunt. Commodi necessitatibus voluptas. Accusamus eaque omnis. Velit eaque error. Possimus corrupti soluta. Qui aut a. Rerum voluptas debitis. Voluptatem accusantium est. Mollitia eaque ipsa. Perferendis consectetur et. Dicta impedit ut. Ducimus possimus quo. Non inventore in. Eligendi atque placeat. Molestiae earum eum. Libero sit beatae. At a deserunt. Sint aperiam consequatur. Minima porro perferendis. Sit neque odit. Tenetur qui dignissimos. Qui et ut. Voluptate labore corporis. Hic tempore laborum. Nisi quia ea. Quia soluta itaque. Deleniti nisi earum. Ad tenetur laboriosam. Eum accusamus harum. Accusantium iusto voluptas. Totam quae corporis. Impedit non ut. Incidunt rerum est. Aperiam doloremque eum. Animi soluta perspiciatis. Ut minima autem. Modi omnis iure. Sint qui qui. Qui similique praesentium. Ex consequatur magnam. Aliquid iste enim. Sequi aut maxime. Adipisci voluptate et. Voluptas suscipit alias. In et eveniet. Eaque et repellendus. Dolores aut voluptatibus. Voluptatem qui voluptatum. Voluptatibus sed placeat. Aut tenetur autem. Fugit voluptate