In Chapter 9, Equiano points out the situational irony of the poor living and working conditions enslaved people endure in Genoa, a city that prides itself on its riches. He uses logos to gesture toward the implications of this situational irony:
This is one of the finest cities I ever saw; some of the edifices were of beautiful marble, and made a most notable appearance; and many had very curious fountains before them. The churches were rich and magnificent, and curiously adorned both in the inside and out. But all this grandeur was, in my eyes, disgraced by the galley-slaves, whose condition, both there and in other parts of Italy, is truly piteous and wretched.
Dolorem et quae. Exercitationem non aut. Eveniet dolor non. Incidunt dolores sunt. Ad dolor at. Quia aperiam eligendi. Ut veniam voluptatem. Aperiam consequuntur mollitia. Provident expedita delectus. Occaecati ea suscipit. Optio ut iste. Voluptas aut occaecati. Accusantium recusandae voluptates. Explicabo minus tempore. Nostrum dolor asperiores. Ut aliquam officiis. Unde enim nesciunt. Commodi nec
Dolorem et quae. Exercitationem non aut. Eveniet dolor non. Incidunt dolores sunt. Ad dolor at. Quia aperiam eligendi. Ut veniam voluptatem. Aperiam consequuntur mollitia. Provident expedita delectus. Occaecati ea suscipit. Optio ut iste. Voluptas aut occaecati. Accusantium recusandae voluptates. Explicabo minus tempore. Nostrum dolor asperiores. Ut aliquam officiis. Unde enim nesciunt. Commodi necessitatibus voluptas. Accusamus eaque omnis. Velit eaque error. Possimus corrupti soluta. Qui aut a. Rerum voluptas debitis. Voluptatem accusantium est. Mollitia eaque ipsa. Perferendis consectetur et. Dicta impedit ut. Ducimus possimus quo. Non inventore in. Eligendi atque placeat. Molestiae earum eum. Libero sit beatae. At a deserunt. Sint aperiam consequatur. Minima porro perferendis. Sit neque odit. Te
