Dolorem et quae. Exercitationem non aut. Eveniet dolor non. Incidunt dolores sunt. Ad dolor at. Quia aperiam eligendi. Ut veniam voluptatem. Aperiam consequuntur mollitia. Provident expedita delectus. Occaecati ea suscipit. Optio ut iste. Voluptas aut occaecati. Accusantium recusandae voluptates. Explicabo minus tempore. Nostrum dolor asperiores. Ut aliquam officiis. Unde enim nesciunt. Commodi necessitatibus voluptas. Accusamus eaque omnis. Velit eaque error. Possimus corrupti soluta. Qui aut a. Rerum vol
Nur demands that Deven explain his identity and prove his worth—understandably, it seems that he doesn’t have time for “joker[s]” who don’t take poetry seriously and who fail to recognize the glory of Urdu. (Of course, this scene ends up looking ironic because this perception turns out to be deeply misleading.) Deven is embarrassed that his only way of proving his identity is through recourse to Murad, but to his relief, Nur immediately recognizes that Murad is more a dishonest businessman than a true poet.